السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

1141

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

1890 - ( 24 ) حسين بن مصعب همدانى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « سه چيز است كه هيچ‌كس نسبت به آنها معذور نيست : پرداخت امانت به نيكوكار و تبهكار ، وفاى به پيمان براى نيكوكار و تبهكار و نيكى به پدر و مادر ، خواه نيكوكار باشند يا تبهكار . » در كتاب المشكاة از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « سه كار است كه در هر حال چاره‌اى از انجام‌شان نيست : پرداخت امانت به نيكوكار و تبهكار . . . » ادامهء حديث ، همانند حديث پيشين است . عنبسة بن مصعب از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « خداوند در سه كار براى هيچ‌كس رخصت قرار نداده است . . . » ادامهء حديث ، همانند حديث پيشين است . اين حديث از عنبسة بن مصعب از امام صادق عليه السلام نيز با اندكى تفاوت روايت شده است . همچنين از محمد بن ابى عمير نيز روايت شده است . 1891 - ( 25 ) تميم بن بهلول از ابو معاويه از اعمش روايت مىكند كه از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : « امام كيست و نشانهء امامت وى چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : دليل بر آن . . . هركس بدون شناخت امامان عليه السلام بميرد ، همانند زمان جاهليت مرده است و آيين امامان ، پرهيز از گناهان ، خويشتن‌دارى ، راستگويى ، خوبى ، تلاش ، پرداخت امانت به نيكوكار و تبهكار ، سجده‌هاى بلند ، عبادت شبانه ، دورى از گناهان ، انتظار فرج از راه صبر و همنشينى نيكو و خوب همسايه‌دارى است . »